رفتن به بالا
  • چهارشنبه - ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۴
  • کد خبر : ۲۱۸۳۹
  • چاپ خبر : “معتادان مجازی”

“معتادان مجازی”

        “به قلم دکتر حسین ارجمند” آفتاب بافق: هنوز خواب تو صورت های  پف کرده مان در نرفته  است و آبی که به صورتمان زدیم چهره خواب آلودمان را عوض نکرده که گوشیمان به ما چشمک می زند.به سرعت گوشی را برمی داریم و روی آیکونی که بیشتر شبیه موشک های کاغدی دوره مدرسه مان […]

31322_513

        “به قلم دکتر حسین ارجمند”

آفتاب بافق:

هنوز خواب تو صورت های  پف کرده مان در نرفته  است و آبی که به صورتمان زدیم چهره خواب آلودمان را عوض نکرده که گوشیمان به ما چشمک می زند.به سرعت گوشی را برمی داریم و روی آیکونی که بیشتر شبیه موشک های کاغدی دوره مدرسه مان هست کلیک می کنیم تا ببینیم از دیشب تا حالا چه خبر شده است و در شهر و کشور و دنیا ودر میان دوستان ماچه  اتفاقاتی افتاده است.

شروع می کنیم به باز کردن کانال ها و گروههای تلگرامی .مثلا می بینیم در یک گروه که با دوستان راه انداختیم از دیشب تا حالا 300 تا پیام آمده  یعنی چه خبر شده نکنه جنگ جهانی چهارم شروع شده که این همه پیام اومده.

.تند تند اونا را باز می کنیم بدون این که اصلا مطالب آن را بخونیم. .شاید فقط می خواهیم همه آن ها را نگاه کنیم.یک دفعه می بینیم تو این گروه مهسا نامی لفت داده و رفته یا علیرضا نامی به گروه اضافه شده .علی القاعده تعداد اعضای گروههای خودمانی و دوستان  بین 50 تا 100نفراست که عده ای را می شناسیم و از خلقیات آن ها آگاهیم وعده ای هم ناشناس ومجهول الهویه هستند

 اگرعضو افتخاری یک گروه باشیم فقط به دید وبازدید می پردازیم و گاهی هم مطلبی به گروه می فرستیم تا دیگران لذتی ببرند ولی فقط خدانکند مدیر گروه باشیم که دیگه بدتر. هی باید حرص بخوریم وقتی گروه کم و زیاد میشه .

فکر می کنیم داریم مملکتی را اداره می کنیم.تازه بعضی از مدیر گروهها واقعا باورشان شده است که خیلی آدم های مهمی هستند و در گروه به دیگران امر ونهی می کنند .عده ای را به علت این که زیاد با هم چت کردند حذف می کنند البته ابتدا طبق قوانین   حقوق بشراز رحم و عطوفت اسلامی صحبت می کنند و به فرد یا افراد خاطی تذکر لسانی می دهند و در صورتی که این تذکرات  لسانی و قلبی کارگر نشد  طرف را اخراج می کنند.

از صبح نگران این هستیم که نکند کسی گروه را ترک کند و اگر ترک کننده آشنا و دوست باشد که بیشتر حالمان گرفته میشه و با خودمان میگیم این هم آدم مزخرفی بود که گروه را ترک کرد است.

یک عده هم فقط برای استیکر زدن آفریده شدند همیشه دارند تشکر می کنند و قربون صدقه دیگران می روندالبته اگر گروهی باشد که آدمهاش سنگین و رنگین باشند استیکرها غیر از تشکر مفهوم دیگری را منتقل نمی کنه ولی تو گروههایی که کمتر همدیگر را می شناسند و بر اساس عکس پروفایل استیکر زده می شود  مفاهیم خیلی خاصی را منتقل می کند که اهل دل و اهل نظر بیشتر به آن مفاهیم واقفند.

یک عده هم هی داد می زنند که چرا بقیه همکاری نمی کنند و فقط حضور فیزیکی غیر جسمانی دارند و مطلب و استیکری نمی فرستند گویا این افراد  غیر فعال یا نون به نرخ روز خور,کلاس خودشان را بالاتر از این جلف بازی ها می دونند یا شاید هم محافظه کاری می کنند.

عده ای هم از مدیر گروهها می خواهند که گروه طبق اساسنامه اش عمل کند و با فرد متخلف برخورد قاطع صورت بپذیرد.مثلا اگر فلسفه گروه مسائل فرهنگی یا ادبی بوده پس نباید کسی بحث سیاسی کند و از برجام و مسائل هسته ای صحبت کند که اعصاب  همه را به هم می ریزد .

بعد از مدتی که تو این گروهها بالا و پایین شدیم و به حس کنجکاوی مان  ارضا شد. سری هم به کانال هایی می زنیم که  خبری  است یا سیاسی و ضددینی یا مبتذل و ……

در او نجا هم چندتا کلیپ را باز می کنیم و دانلود  می نماییم و بعد هم کم کم خسته می شیم و گوشی را به گوشه ای می اندازیم که ناگهان چشممان  به ساعتی می افتد که روی دیوار به ما چشمک می زند و می گوید سه ساعت در دنیای حقیقی نبودید و ندیدید و نشنیدید که چه اتفاقاتی پیرامون شما افتاد.ولی  ما  حرف های ساعت و زمان را نمی فهمیم و یک ساعت بعد دوباره مجازی می شویم و در دنیای آن سیر می کنیم چون بدون این که بدانیم وبخواهیم معتاد شدیم . آخه معتادی که شاخ ودم ندارد .

ارسال دیدگاه


error: متن حفاظت شده